Pas një fushate të zgjeruar ajrore të NATO-s që filloi më 24 mars 1999, një forcë paqeruajtëse ndërkombëtare e udhëhequr nga NATO e quajtur Forca e Kosovës (KFOR) u vendos në rajonin autonom serb të Kosovës më 11 qershor 1999 për të ruajtur paqen e vendosur midis fraksioneve etnike në rajon.
Rrënjët e konfliktit mes serbëve kosovarë dhe shqiptarëve kosovarë janë shekullore por erdhën në një pikë vlimi pas shpërbërjes së Jugosllavisë në fillim të viteve 1990 dhe konflikteve gjenocidale që pasuan në Bosnje dhe Kroaci.
Në vitin 1998 Kosova, një shumicë etnike shqiptare dhe një pakicë e madhe serbe etnike, u bë vendi i një lufte civile midis separatistëve shqiptarë dhe qeverisë serbe të Sllobodan Milošević, i cili ishte rritur famëkeq për kryerjen e krimeve kundër njerëzimit në Bosnje.
Deri në mars 1999, përpjekjet për të arbitruar konfliktin dhe për t’i dhënë fund cikleve të spastrimit etnik kishin dështuar, dhe NATO filloi një fushatë bombardimi të synuar kundër autoriteteve qendrore serbe. Në fillim të qershorit, Serbia ra dakord të lejojë një forcë paqeruajtëse ndërkombëtare në Kosovë të mbikëqyrë kthimin e refugjatëve dhe të ruajë paqen gjatë procesit të rindërtimit.
KFOR-i prej 30,000 trupash filloi të shpërndahet anembanë Kosovës në 12 qershor. Paqeruajtësit zbuluan se pjesa më e madhe e rajonit kishte zbritur edhe më tej në paligjshmëri me largimin e trupave të qeverisë serbe, me shqiptarët etnikë që përdornin vakumin për t’u hakmarrë pikërisht ndaj serbëve etnikë.
Paqeruajtësit e KFOR-it, duke përfshirë elementë të Divizionit të 1-rë të Këmbësorisë së Ushtrisë Amerikane, Divizionit 82d Ajror dhe Divizionit të 1-rë të Blinduar, shpejt e mbyllën trazirën dhe lehtësuan përmbytjen e refugjatëve të kthyer. Fushata e Mbrojtjes së Kosovës zyrtarisht përfundoi më 31 dhjetor 2013, dhe në Kosovë mbetet një grup paqeruajtës i KFOR-it nën 4,000 trupa, duke rikthyer me sukses stabilitetin në rajon.
